Derroll's Dream

© Andy Somogy © Wiet Van de Leest © Willy Cornette © Janis Mednis © Nick Hannes © Pia Maarit Kokko © © Dave Henderson © Stephan Vanfleteren
10 July 2010
Theatre Stage
//   15:00

Derroll's Dream
(België)

Creatie project van Brosella-Gentse Feesten-Dranouter
Vera Coomans (zang), Soetkin Baptist (zang, mezzosopraan), Lady Angelina (zang), Anu Junnonen (zang), Anja Kowalski (zang), Kaat Arnaert (zang) en Maggie Holland (zang, banjo)
Orkest o.l.v. Timur Sergeyenia: Laci Olach, Farhad Yuldashev, Vanessa Salamon, Clair Bourdet (eerste violen), Stefan De Rycke, Emmanuel Crombeen, Eva Ackerman (tweede violen), Laurent Tardat, Maria Chichova, Danila Mashkin (alt violen), Maxim Fernandez-Samodayev, Bart Verhaeghe (celli), Sergey Gorlenko of Svetoslav Dimitriev (contrabas)
en Roland Van Campenhout (gitaar)
Onder de muzikale leiding van Wiet Van de Leest (viool)
Derroll Adams, een Amerikaanse singer-songwriter en folkmuzikant, vertoefde de helft van zijn leven in België, waarvan de helft in Brussel en de helft in Antwerpen. Hij was een prachtmens, een vriend van de Vrienden Van Brosella, maar ook van vele muzikanten. Een onder hen, Wiet Van de Leest, wist ons te vertellen dat Derroll ervan droomde ooit eens op te treden met veel violen en vrouwenstemmen. Derroll trad altijd alleen op met zijn vijfsnaren banjo en zijn diepe fluwelen stem. Wiet heeft zich tot doel gesteld Derrolls droom te verwezenlijken. De drie festivals werken nu samen aan dit project ter ere van een legendarische folkfiguur waar Brosella in 2001 reeds een project had aan gewijd dat een overweldigend succes was: The Derroll Adams Tribute Big Band. In 2010 zal het 10 jaar geleden zijn dat Derroll Adams ons voor altijd heeft verlaten.
Patrick Ferryn realiseerde in 2005 een 85 minuten durende documentaire over Derroll met de titel "I Was Born In Portland Town", waarvan exemplaren tijdens het festival te koop zullen zijn.
www.derrolladams.com

Vera Coomans, zangeres van de fokgroep Rum (eind jaren ’70) en van de groep Madou met Wiet Van de Leest (jaren ’80), werd door Arno opgemerkt voor de “in de blues gedrenkte korrel” in haar stem. Onder haar reisgenoten vindt men de accordeonist Philip Hoessen en meer recentelijk de gitarist Tom Theuns.

Soetkin Baptist, leadzangeres van de groep Ishtar tussen 2004 en 2009, dus ook nog toen ze aan het Eurovisie Songfestival 2008 in Belgrado meededen. Ze is actief in verschillende ensembles en projecten (Encantar, Polygone, “Chansons sans Paroles” van Wouter Vandenabeele, ...).
www.soetkinbaptist.be

Lady Angelina omschrijft haar muziek als een mengeling van bloed en bloemsuiker. Met haar meertalige meeslepende liefdesliedjes (in het Frans, Nederlands, Spaans, Jiddisch), neemt ze de mensen mee in een wereld van passionele kitsch, tragische romantiek en bombastische breekbaarheid.
www.ladyangelina.com

Anu Junnonen, Finse vocaliste en jazzfan sinds haar prille kinderjaren. Ze volgde muziek- en zanglessen bij o.a. Maria Schneider, Herb Pomeroy, David Lynx, Hank Roberts, … Ze zingt in verschillende groepen waaronder aNoo (eigen composities met sterke rootsinvloeden), The Screaming Bitches (A capella kwartet) of nog het internationaal trio The Caribous (mix van pop & free jazz).
www.myspace.com/sailorsongs

Anja Kowalski zingt en speelt gitaar in diverse bands (Flat Earth Society, David Bovée, Pierre Vaiana, …) en maakt deel uit van interdisciplinaire projecten waarmee ze op nationale en internationale podia toert (Opera Heliogabal van Peter Vermeersch; LARF van Josse De Pauw; Le Tango des Centaures van het Théâtre National & Lucilia Caesar, ...).
www.myspace.com/wolkemusic

Kaat Arnaert, de gekwelde, fragiele zangeres van de groepen Sutrastore (mix van triphop en pop) en Tommigun, wordt nog steeds te vaak vergeleken met haar zus, Geike Arnaert (Hooverphonic). Maar deze jonge dame is de eigenares van een buitengewoon zwoele stem.
www.myspace.com/sutrastore

Maggie Holland ontmoette Derroll Adams voor het eerst in 1972, in Bristol, bij de opname van zijn album “Feelin’ Fine”. Hij inspireerde haar en gaf haar zin om de banjo in handen te nemen. Later, in 1976, begeleidde ze hem op de basgitaar bij de opnames van zijn album “Movin’ On”. Sommige van Derrolls liedjes maken nog steeds deel uit van haar solo repertoire.
www.maggieholland.co.uk

Roland Van Campenhout, emblematische figuur van de Vlaamse Belgische scene, is een buitengewoon gedreven artiest. De ervaringen, opgedaan in de loop der jaren, zijn zeer kleurrijk, altijd vol van gevoeligheid, menselijkheid en creativiteit en maken van hem een kunstgitarist in de blues, rock, folk, country en jazz. Derroll Adams was een van zijn eerste ontmoetingen in de muziekwereld. In de jaren ’60, nam Derroll hem onder zijn vleugels en introduceerde hem in de folk en de blues. En Roland, voor wie ware vriendschap een diepe betekenis heeft, is hem niet vergeten.
www.myspace.com/rolandvancampenhout

Wiet Van de Leest, waarvan de naam eeuwig verbonden is aan de legendarische folkgroep Rum en later aan Madou, is een veelzijdige muzikant (viool, gitaar, berlinitza (Oost-Europees snaarinstrument), banjo en harmonium). Zijn passies (het Zoniënwoud, dat hij als boswachter bewaakt, of nog WO I) zijn een bron van inspiratie voor zijn composities. Zo verscheen in 2003 het album “Grijsland, Citizens of Death’s Grey Land” van Les Enfants de l’Yser, onder zijn muzikale leiding.
In de pers:
Zijn vrienden en bewonderaars beschrijven Derroll Adams als volgt (een bloemlezing):

Alan Taylor: He never lost sight of the dream that we all shared when we started out "on the road". Not for his fame or glory or money, just the joy of playing music and getting by.

Allen J. Redman: Derroll's music, and his role in the music and folk song field, has showed a deep change from the beginnings (or at least the first known recordings in the late fifties), until the last performances and recordings of the '90s.

Dick Gaugan: I saw a cowboy hat move above the sea of heads and stop, turning to face the hall, fixed in the one spot. Then the most astonishing thing happened. Silence began to slowly move backwards from the stage area, an almost physical wave creeping through the hall. People stopped in mid-shout and turned to see what was causing everyone else to fall silent. Once the silence was solidly established, a deep, rough, lived-in voice began to sing. This was my first experience of Derroll Adams and was a master class in that oft-discussed phenomenon, "stage presence".

Donovan: I didn’t know how to fingerpick until I met Derroll, who played banjo in a very unique way. I would follow Derroll around like Dylan being a disciple of Woody Guthrie.

Elliott Murphy: I had never heard "Portland Town" until that night in Belgium. I could probably not find it in any music store in Paris and I'm sure it will never be played on the radio anywhere if I listened all year long. And when I heard it that night I cried. I hadn't shed a tear at a concert in a long, long time.

Hugo Valcke: Seeing and hearing Derroll Adams play and sing when I was seventeen, was a personal and musical turning point. Since then I have been captivated by the possibilities of the banjo as an instrument. Whether used in traditional old-time music, bluegrass, Irish folk music, New Orleans or Dixieland jazz and swing, the banjo is as diverse as its music.

Martin Kingsburry: He was a man with style and presence reaching legend status in Europe with his unique banjo style.

Michel Hindenoch : Grand musicien, il avait cette qualité rare : Sa voix nous plaçait en nous-mêmes, au plus profond : Là où nous cachons nos larmes premières.

Mojo Mendolia: Derroll Adams, the Zen master of the five string banjo and Folk singer from Oregon/USA became famous for his song "Portland Town", an anti war song, he wrote a long time before the Vietnam war. Not only was he a fine musician. Much more than that he was a great buddy and a deep thinker, from whom I learnt a lot as a youngster.

Tucker Zimmerman: . . . And Derroll was generous too. He gave himself away at all times. He gave himself away to audiences and he gave himself away to strangers on the street. On a winter day in the mid-1980s

In de pers:

www.oldtimeherald.org : Quite a few English banjo-players started out back in the late 1950s, inspired by the skiffle craze, and also, some of them, by Ramblin' Jack Elliott and his banjo-playing compadre Derroll Adams, who lived in the UK for some years and was an inspiration to many.

www.lamediateque.be : L’homme au banjo, celui que David McNeil appelait l’homme au cœur tatoué tandis que Donovan parlait de lui en disant l’homme au banjo avec un tatouage sur la main, c’était Derroll Adams, un morceau de rocher américain venu se poser chez nous.

www.cduniverse.com: Banjo player Derroll Adams quietly influenced every musician he came in contact with during his life

www.dollymania.net: A new Dolly recording was recently released overseas, with the issue of Banjoman, a tribute album to legendary banjo picker Derroll Adams

Nieuwsbrief

Vul hier je email adres in om je in te schrijven:
 

Next events

13.01.2018
Djangofolllies
Jazzy Strings
Les Riches-Claires - 1000 Brussel
13.01.2018
Djangofolllies
Samson Schmitt Trio
Le Bouillon Blanc - Sensenruth
14.01.2018
Djangofolllies
Samson Schmitt Trio
Les Riches-Claires - 1000 Brussel
 

Your band at Brosella?

Apply with your band for the next edition of Brosella Folk & Jazz Festival!
More Info
 
vzw "De Vrienden Van Brosella"
Onder de Hoge Bescherming van Z.M. de Koning
"Les Amis De Brosella" asbl
Sous le Haut Patronage de S.M. le Roi